Με αφορμή τις ενδιάμεσες Αμερικανικές εκλογές αναρωτιόμαστε ποια είναι η πραγματική διαφορά Δημοκρατικών και Ρεμπουμπλικάκων και εάν υπάρχουν κοινές πολιτικές τις οποίες και οι δύο «αντίπαλες» παρατάξεις υπηρετούνε πιστά.
Ας εξετάσουμε το παράδειγμα του πρώτου τρισεκατομμυριούχου στον κόσμο του Elon Musk.
Σύμφωνα λοιπόν με την ειδησεογραφία των τελευταίων μηνών κατά τη διάρκεια του 2026, η ανθρωπότητα απέκτησε τον πρώτο της τρισεκατομμυριούχο που ακούει στο όνομα Elon Musk.
Το γεγονός αυτό οφείλεται στη είσοδο της διαστημικής εταιρίας του Musk, της Space X, στο χρηματιστήριο του Nasdag παρουσιάζοντας μια αποτίμηση που θα ζήλευαν και οι μεγαλύτεροι αμερικάνικοι τεχνολογικοί κολοσσοί όπως η Google, η Apple, η Microsoft, και η Amazon κλπ.
H Space X λοιπόν όπως και η έτερη εταιρεία του Musk, η Tesla οδήγησαν τον ιδιοκτήτη τους να λάβει τον τίτλο του πρώτου τρισεκατομμυριούχου στον κόσμο και οι μέτοχοι των δύο αυτών εταιρειών πανηγύριζαν με αποτέλεσμα να ανεβαίνει και άλλο την αξία τους προσελκύοντας και νέους ισχυρούς επενδυτές.
Ο Elon Mask λοιπόν δεν διαθέτει περιουσία τρισεκατομμυρίων αλλά είναι εκείνος που δημιούργησε τις εταιρείες που αποτιμώνται ότι σήμερα διαθέτουν αυτή την τεράστια αξία.
Πως όμως έφτασε η αξία των εταιρειών αυτών σε τέτοια επίπεδα ενώ από την ίδρυσή τους και για πάρα πολλά χρόνια ήταν ζημιογόνες;
Η απάντηση βρίσκεται στη στενή συνεργασία του επιχειρηματία Musk με την Αμερικανική Κυβέρνηση και στην απόσπαση τεράστιων ποσών είτε μέσω επιδοτήσεων για έρευνα και ανάπτυξη, είτε μέσω εμπιστευτικών συμβάσεων με το υπουργείο Άμυνας, είτε μέσω προγραμμάτων φοροελαφρύνσεων και φοροαπαλλαγών.
Συνεπώς ο βασικός λόγος που κράτησε τις εταιρείες αυτές ζωντανές ώστε να μπορέσουν να αναπτυχθούν δεν οφείλεται στη σκληρή δουλειά ή την επιχειρηματική οξυδέρκεια του πολυεκατομμυριούχου ιδιοκτήτη τους αλλά στη σκληρή δουλειά, τους κόπους και τον ιδρώτα εκατομμυρίων φορολογούμενων πολιτών.
Αυτό που ευαγγελίζονται οι υπέρμαχοι του Musk, είναι ότι η φοροαπαλλαγή για την κατασκευή των εργοστασίων της Tesla και ο μηδενικός φόρος επί των πωλήσεων για κάποια χρόνια αντισταθμίζονται με τη δέσμευση της εταιρείας για ανάπτυξη τεχνολογίας αιχμής και δημιουργίας χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας. Ακόμα όμως και όταν η αμερικανική κυβέρνηση δεν έδινε φοροελαφρύνσεις στην Tesla, έδινε επιδοτήσεις προς του πολίτες για την αγορά των ηλεκτρικών τους οχημάτων. Όλες αυτές οι πρακτικές αποτελούν ουσιαστικά μετατροπή των φόρων εκατομμυρίων πολιτών σε κέρδη για την ίδια την εταιρεία του Musk χωρίς ο ίδιος να επενδύσει τεράστια ποσά ιδίων κεφαλαίων για την ανάπτυξή της.
Το μέγεθος της αδικίας μεγεθύνεται ακόμη περισσότερο αν αναλογιστούμε ότι προφανώς και δεν ήταν όλοι οι Αμερικανοί πολίτες ικανοί να αγοράσουν ένα Tesla, όσοι ήταν όμως το αγόραζαν φθηνότερα λόγω των επιδοτήσεων που προέκυπταν από τους φόρους που είχαν πληρώσει όλοι οι Αμερικανοί φορολογούμενοι. Εν ολίγης τα φτωχά στρώματα πλήρωναν φόρους για να αγοράζουν Tesla οι πλούσιοι και η εταιρεία να καταλήγει κερδοφόρα. Επιπλέον τα κέρδη της αυξήθηκαν ακόμη περισσότερο καθώς η συγκεκριμένη εταιρεία πουλούσε ‘’πιστώσεις ρύπων’’ στις υπόλοιπες αυτοκινητοβιομηχανίες που κατασκευάζουν βενζινοκίνητα οχήματα ως περιβαλλοντικό αντιστάθμισμα. Πουλούσε δηλαδή το δικαίωμα σε άλλες εταιρείες να ρυπαίνουν τον πλανήτη. Οι πιστώσεις όμως αυτές απέφεραν εκατομμύρια στην Tesla η οποία αύξησε και άλλο τα κέρδη της, αυτή τη φορά όχι παράγοντας ηλεκτρικά αυτοκίνητα, αλλά πουλώντας ‘’καθαρό αέρα’’! Αντίστοιχη πορεία με την Tesla είχε και η Space X η οποία αναπτύχθηκε και αυτή με την αμέριστη υποστήριξη του αμερικανικού κράτους χρησιμοποιώντας δηλαδή τις εγκαταστάσεις του κρατικού αμερικανικού οργανισμού που ασχολείται με την εξερεύνηση του διαστήματος και είναι γνωστός με τη συντομογραφία NASA.
Το συμπέρασμα
Ο τρόπος λειτουργίας της ανεξέλεγκτης καπιταλιστικής οικονομίας οδήγησε σε υπέρμετρα κέρδη εταιρείες που υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας θα κινούνταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Επιπλέον η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη οδήγησε σε βίαιη ανακατανομή του πλούτου και στην αύξηση του αριθμού των εκατομμυριούχων, την ίδια στιγμή που μεγαλώνει αντίστοιχα και το ποσοστό των ανθρώπων που βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχιας.
Συμπερασματικά θα μπορούσαμε να πούμε λοιπόν, ότι ο Elon Musk έγινε μέσω των εταιρειών του ο πρώτος τρισεκατομμυριούχος στην ιστορία για τον ίδιο λόγο που ο γείτονάς μας δεν έχει χρήματα να ψωνίσει από το super market, ο συνάδελφός μας δεν μπορεί να πληρώσει το ενοίκιό του, ο φίλος μας δεν έχει δικό του αυτοκίνητο, το κινητό μας δεν πιάνει παντού, οι δρόμοι που κυκλοφορούμε έχουνε αστοχίες, τα σχολεία που πάνε τα παιδιά μας δεν έχουνε θέρμανση και τα νοσοκομεία γιατρούς και νοσοκόμες.
Ο προβληματισμός
Μήπως κάτι αντίστοιχο συμβαίνει σχεδόν σε όλους τους οικονομικούς τομείς της σύγχρονης κοινωνίας όταν ο ιδιωτικός τομέας χρησιμοποιεί δημόσιο πλούτο για να αναπτυχθεί;
Τι ποσοστό για παράδειγμα του δημόσιου προϋπολογισμού μοιράζονται τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Αμερική για έρευνα και ανάπτυξη;
Πόσες επιχορηγήσεις δίνονται σε ιδιωτικούς φορείς χωρίς να ερωτώνται οι κύριοι εμπλεκόμενοι και ποιος πληρώνει τελικά το λογαριασμό;
Πόσες αποφάσεις παίρνονται πίσω από κλειστές πόρτες με το αποτέλεσμα αυτών να επηρεάζει όλη την κοινωνία χωρίς η ευρεία μάζα να έχει καν ερωτηθεί;
Πόσο μπορεί να αλλάξει την καθεστηκυία τάξη η εκλογή των Δημοκρατικών ή των Ρεπουμπλικάνων;
Ποιες ενέργειες έκαναν οι δύο αυτές παρατάξεις για να αποτρέψουν τη συσσώρευση πλούτου στις εταιρείες του Musk;
Μήπως τελικά οι βασικές πολιτικές που ακολουθούνται και από τους δύο είναι εξαρχής καθορισμένες;
Ας ελπίσουμε ότι τα σημερινά εκλογικά αποτελέσματα θα αποτελέσουν αρχή για μια νέα πορεία στις ΗΠΑ και όχι διαιώνιση μιας διαχρονικής εναλλαγής συμφερόντων όπως είχα περιγράψει στο άρθρο μου Οικονομικά και πολιτικά δίπολα.
Εσύ τι γνώμη έχεις;
Πηγή εικόνας: chayka1270 – Pixabay
